Great Ocean Road, pinguins, dolfijnen, zeehonden en haai!

 Twee weken zijn weer voorbij gevlogen. Zo ook 4000 km kust!

De laatste keer dat ik gepost heb was met Denise die nu weer in nederland is. Na een lange tijd was ik weer een keer alleen. Het was heel gezellig om met Denise mn moeder en gwen te zijn, toch was het wel weer even van…. zo nu kan ik zonder dat ik het hoef te overleggen gewoon doen!(dat geldt ook andersom:P)

We waren bij Louis die helemaal nog niet thuis was maar hij vond het geen probleem dat wij zijn huis in Sydney gebruikten. Nadat ik Denise op het vliegtuig gezet heb, ben ik nog twee nachten gebleven tot ik Louis weer een avond gezien had. Mijn telefoon tablet, die ik heb en nog steeds als navigatie gebruik, doet het niet meer zonder netstroom en is een frustrerend apparaat geworden. Ik ben maar snel op zoek gegaan naar iets beters en heb ergens in Sydney na veel zoeken en afdingen (om toch nog dat indonesie gevoel te hebben) een Motorola Xoom 10 inch Tablet gekocht met 3g. Dat 3g houd in dat ik overal in Australie internet heb net als een telefoon. Daarna ben in naar het strand broulee gereden. Hier waren geen golven. Na wat zoeken op mijn tablet had ik verzonnen dat er op de spot Congo wel wat golven zouden zijn de volgende morgen. Daar heb ik op een camping gestaan en dat was een super gezellige avond. Er waren twee surfers uit Melbourne die via het internet ook dachten dat er golven zounden zijn de volgende dag. Na een gezellige avond met gitaar en een Australisch maal met vlees, aardappel puree en uitjes. De volgende morgen bleek dat we het allemaal mis hadden wat er waren alleen wat verdwaalde golven te bekennen. Maar het was een mooie avond!

Dan maar verder rijden op zoek naar wat om te surfen. Na een nacht in Foster te hebben geslapen in mn auto kwam ik uiteindelijk in Melbourne aan. Aangezien het water groen lijkt omdat het zo ontzettend koud water is heb ik maar een 3/2 wetsuite gekocht. Zonder een wetsuite is het niet uit te houden in het water. Het water komt van de zuidpool, vandaar. Na twee dagen in Melbourne rondgehangen te hebben, alleen en niet echt contact met mensen gehad te hebben (ook omdat ik in mn auto sliep en niet gezellig een hostel ingegaan ben) was ik het redelijk zat en ben in naar Philip island gegaan. Dit was echt een super leuk eiland en heel erg mooi. De eerste dag waren de golven redelijk… de dag er na waren ze dubbel overhead met een offshore wind en 40 graden…. dat beteken perfect! Op het ijland ben ik naar de pinguin parade geweest…. ofwel 1300 pinguins die elke avond uit het water komen waggelen. Hilarisch om te zien!

Daarna ben ik de Great Ocean Road gaan rijden. Hier kwam ik heel veel mensen tegen. Waaronder op de spot Joanna waar ik met 3 oude local surfers een super sessie gehad heb. De wind was nogsteeds offshore en de golven 3 meter. Op een gegeven moment raakte mijn vin mijn achterhooft en bloedde ik een beetje. Na 5 minuten kwam er iets zwarts omhoog. Ik zag niet wat het was. Een andere surfer die dichterbij lag vertelde dat het een zeehondje was. Stiekem schijtte ik ff in mn broek en aangezien ik ook best moe was ben ik maar lekker op het veilige land gaan staan. Er was daar ook een groep met Duitsers wat heel gezellig was. De volgende dag ben ik Naar de Twelve Appostles geweest. Heel leuk voor een toerist maar ik vond het gewoon een paar rotsen en heb wel mooiere plekken gezien.

Uiteindelijk kwam ik in Adelaide aan waar ik had afgesproken met Bastian een Duitse reiziger. Ik wou de woestijn niet alleen door trekken en heb op een website voor reizigers die een lift willen een oproep gedaan. Uiteindelijk kon ik uit wat mensen kiezen. Bastian is kitesurfer en vond het leuk om naar surfspots te gaan. Hij woont heel toevallig in Kleve waar Hanna en Thomas (mijn zus en zwager) gewoont hebben! Na bij de supermarkt de auto volgepropt te hebben zijn we richting Port Lincoln gereden. Het was wel grappig want het idee was namelijk dat we lekker door konden rijden aangezien we elkaar konden aflossen in de auto. Uiteindelijk zijn we beide (langs de kant van de weg) in slaap gevallen. Na een uurtje zijn we weer verder gereden richting een parkeer plaats waar hij zijn tent opgezet heeft en ik weer achterin de auto gekropen ben.

Port Lincoln is een plaats in South Australia die bekent staat (ook op discovery channel) als Tuna fishing. Ze hebben daar grote ronde netten met gevangen tuna die ze de hele winter voeren en in de zomer goed verkopen aan Japan. Maar zoals je begrijpt trekt dit de With pointers alias great whites alias zes meter haaien aan. Er zwemmen er veel rond daar. We waren naar een spot gegaan vlak bij Port Lincoln en aangezien er niet veel mensen waren vroeg ik aan een local surfer, die daar aan het camperen was, of hij het goed vond als ik met hem het water in kon gaan als hij zou gaan surfen. Hij zei dat ie me wel wakker zou maken in de ochtend. Het was allemaal riff en ik kende de plek niet dus het was heel relext dat hij me mee nam daar.

Die ochtend om 6.45 werd ik wakker gemaakt door een enthousjaste surfer die schreeuwde “it’s going off Dude!” ik sprong in mijn wetsuite en ging met hem het water in. Het water zag er super uit! Mooie nette lijnen en een zachte offshore wind. We lagen van 7 tot 10 in het ijskoude water en heb daar een surf gehad die in mijn top 10 past van mijn reis. Ook kwam er een zeehondje polshoogte nemen en plopte een paar keer voor ons neus naar boven. Heel leuk maar in dacht ook wel weer van …. de zon was nog maar net op en een zeehondje is het ontbijt voor …. je weet wel. Na een stapel pannekoekken gebakken te hebben voor Travis (die surfer) en zijn vrouw en kinderen, gingen we voor sessie twee. We lagen samen in het water met super mooie lange golven en heb m’n langste lefthander van rond de 200 meter gesurft. Maargoed… (Het volgende stukje is niet geschikt voor opa’s oma’s en ouders haha)

….we bleven in het water tot we niet meer konden maar op een ogenblik zag ik iets groots en zwarts in de golf. Eerst dacht ik dat het Travis was die onder de golf dook (en hoopte dat eigenlijk ook). Maar toen de golf voorbij was en ik Travis zocht was hij 200 meter verderop. Ik schrok natuurlijk en keek gelijk overal om me heen. Het water was even heel kalm vlak en helder en zag de bovenkant van een (wat ik denk) 3 a 3,5 meter lange haai die rustig van me af zwom. Ik probeerde te kijken waar hij heen zwom maar ondertussen kreeg ik een set van golven over me heen. Daarna peddelde ik richting Travis en schreeuwde “SHARK” daarna de eerste golf op mijn buik terug naar de kant genomen. Uiteindelijk bleek Bastian nog ergens in het water te liggen met een bodyboard. Maar ook hij kwam aan de kant. Travis blijkt te werken voor die Tuna fishing waar ik eerder over vertelde en repareerd de netten die kapot gebeten zijn door haaien en hij moet ook die 6 meter wittehaaien uit de netten weten te krijgen. Of wel … hij weet er een hoop van af. Hij vertelde dat de haai die ik gezien heb waarschijnlijk geen witte haai geweest is omdat ie ‘klein’ was. Hij ziet ze elke dag. Er zijn mensen doodgebeten door die haaien maar ze hebben maar kleine tanden en zijn niet zo agresief. Er zijn zo veel verhalen altijd over haaien maar als je dan zo’n beest een keer voorbij ziet zwemmen komt het ineens erg dichtbij. Maar zoals hij zei… “ik surf hier al 22 jaar en leef nog steeds” Na ook nog een dolfijntje in het water gezien te hebben zijn we naar streaky bay gereden. Hier zijn we op dit moment in een bibliotheek met heel traag internet dus vandaar dat er geen foto’s zijn (uploaden duurt te lang).

We gaan nu naar Cactus bay waar de surf erg goed is volgens de verhalen. Daarna zullen we de woestijn door rijden naar Western Australia!

Hier onder is te zien wat in ongeveer al gereden heb in een kleine anderhalve maand!


Grotere kaart weergeven

Posted from Streaky Bay, South Australia, Australia.

4 reacties op “Great Ocean Road, pinguins, dolfijnen, zeehonden en haai!

  1. Zeg, wat is er met je phone, ik krijg je niet te pakken!?!? Jij naar de haaien, ik naar de krokodillen, die zitten bij Phil rond zijn zeilboot, we moeten wel steed met het sloepje naar de wal ….. ik zal mijn handjes maar in mijn schoot houden. Weet je trouwens dat er vlakbij Pt. Lincoln een COFFIN Bay is ……… zou ik toch niet graag het water ingaan …. hahaaaha
    Wat wordt het Nullabor/Eyre Highway of de tracks meer door het midden? En Nw Zealand toch nog of niet? Heb er een hoop ouwe maten, veel goochelaars, kan je logeren. Wil je weten hoe het weer bij mij is …………… vast niet, ik ook niet, proest. Zit al 3 dagen vast op m’n rots, alles beneden staat blank, geeft niet, lekker knutselen. Groetjes van Jasmin, Ray & Jan, Kath & Jamie en Gerry, knuf van mij

  2. Hoi Bart,
    Wat een enorme afstanden en wat een avontuur in de natuur! Een ding: er lopen meer gevaarlijke haaien op twee benen rond dan er in de hele oceaan zijn te vinden

  3. Hoi Bart, ik heb het stukje over die haai toch maar gelezen en ben niet wit om mijn neus geworden, dus het valt mee. Maar ik kan me voorstellen dat het bij jou wel even de adem in je keel stokte. Je hebt weer wat te vertellen, want je kunt het navertellen, dus dat is leuk. Je maakt wel van alles mee zeg, eigenlijk ben ik een beetje jaloers dat ik dat nooit gedurfd hebt. Dus geniet ervan , neem niet teveel risico’s, want je moet zuinig op jezelf zijn, anders hebben er veel mensen een probleem. En ik weet hoe machteloos het is als je op zo’n afstand zit en niks kunt doen. Maar heb plezier en laat ons niet te lang wachten op je verslagen ! Hartelijke groet vanuit Bonaire.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>